คำพูด_คือ ดาบสองคม?

posted on 01 Jun 2010 23:02 by lomalapizz

 

 

01/06/53

 

 

อาจจะไม่ได้เป็นประสบการณ์ตรงๆจากตัวของตูนเอง แต่มันเกิดขึ้นจากการที่เราได้พบปะ พูดคุยกับผู้คนมากมายทั้งนี้อาจจะได้ฟังมาจากเรื่องราวของคนอื่นๆ แต่คิดว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องที่เราควรให้ึความสำคัญ...

 

"คำพูด" เรื่องนี้ป๊ากับม้าตูนไม่ได้ย้ำอะไรบ่อยๆ ตูนไม่ไ้ด้ถูกครอบครัวปลูกฝังมาให้เป็นคน 'ขี้เกรงใจ' แต่ก็ไม่ทราบเหมือนกัน ว่าได้นิสัยแบบนี้มาได้ยังไง ทั้งขี้เกรงใจ และปฏิเสธคนไม่ค่อยจะเป็น หลายครั้งตูนคิดอยากจะเปลี่ยนให้ตัวเองเป็นคน 'คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น..' ทั้งๆที่อยู่ในสภาพแวดล้อมของเพื่อนที่เป็นคนพูดตรงๆก็แล้ว มันก็ไม่ทำให้ตูนเปลี่ยนตัวเองจากการเป็นคน 'ขี้เกรงใจ' ไปได้มากเท่าไหร่

ตูนที่ใครๆบอกว่าเป็นคนที่ค่อนข้างมีศิลปะในการพูดสูง ดูเหมือนจะค่อยๆตัวเล็กลงๆ เมื่ออยู่ท่ามกลางหมู่เพื่อนที่มีความ'กล้า'มากกว่า ในใจก็คิด "ทำไมฉันถึงไม่กล้าอย่างเขาบ้าง เมื่อไหร่ฉันจะสามารถเรียนรู้ที่จะพูดไปตรงๆอย่างที่ใจคิดเสียที" สุดท้ายตูนก็มาทราบว่าตูนคิดผิด การที่เราเป็นคนขี้เกรงใจ หรือจะเป็นคนที่พูดจาตรงไปตรงมา มันก็ต่างมีข้อเสียทั้งคู่  

 

 

ความขี้เกรงใจของตูน ทำให้บางครั้งเราต้องเสียความรู้สึกเสียเอง เมื่อเวลาพูดอะไรไปแล้วมีใครพูดขัด สุดท้าย ตูนก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบไปก่อน เพราะความไม่กล้านั่นแหละค่ะ 

แต่ความกล้าที่จะพูด บางครั้งก็ทำให้ผู้ฟังเสียความรู้สึก หากสมองไม่ได้ใคร่ครวญให้ดี คงจะมีใครหลายคนที่รู้สึกแย่กับคำพูดของเรา 

 

 

 

ไม่เคยรู้มาก่อนว่า คนที่คิดถึงเพื่อน คิดมากแทนคนอื่น จริงๆแล้วกลับเ็ป็นตูนเอง ทั้งๆที่แรกๆตูนคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่คิดมาก เรื่อยๆ สบายๆ ตอนนี้ตูนต้องใช้เวลาเยอะมากค่ะ ในการที่จะพูดอะไรออกไป เพราะเคยมีบทเรียนจากเมื่อตอนประถมมาก่อน ใครบางคนอาจจะคิดว่าตัวเองแคร์เพื่อน แคร์ผู้ฟังมากพอแล้ว แต่สุดท้าย.. ใครคนนั้นก็เผลอตัวพูดจาทิ่มแทงจิตใจคนอื่นโดยไม่รู้สึกตัว 

ตูนคิดว่า หากคุณอยากที่จะเป็นศูนย์กลางของวงสนทนา ก่อนอื่นคุณจะต้องเป็นผู้ฟังที่ดี ซึ่งหมายความว่า คุณต้องมีมารยาทในการฟัง รู้ว่าจังหวะไหนควรพูด จังหวะไหนควรฟัง ไม่ใช่สักแต่จะพูดตามอารมณ์ โดยไม่คิดถึงคนที่กำลังพูดอยู่ในขณะนั้น เพราะเมื่อใดที่คุณขัดเขา หรือเบี่ยงเบนความสนใจของคนอื่นๆมาที่คุณ แน่นอนว่าต้องมีคนๆหนึ่งเสียความรู้สึกไปแล้ว ไม่นับผู้ฟังอีกหลายคนที่อาจจะไม่ชอบใจกับการกระทำของคุณ ถึงแม้้เขาจำเป็นที่จะต้องฟังคุณต่อก็ตาม... 

เมื่อคุณเป็นผู้ฟังที่ดีแล้ว การจะเป็นผู้พูดที่ดี อย่างที่บอกตั้งแต่ต้น คุณมีสิทธิ์ที่จะพูดตรงๆได้ แต่คุณต้องแน่ใจว่า ในประโยคที่คุณจะพูดนั้นมีคำๆใดหยาบคายจนไม่เหมาะสมกับวงสนทนา หรือประโยคนั้นจะไปกระทบกระเทือนจิตใจของใครหรือเปล่า? คุณสามารถหยอกล้อกันได้ แต่ต้องเข้าใจว่าลิมิตของมันอยู่ตรงไหน ไม่ใช่แค่พูดเพื่อความสนุกสนานของตนเองเท่านั้น  เพราะบางครั้ง บุคลิกพูดเก่ง ตลกโปกฮาของคุณ อาจจะบิดเบือนไปเหมือนคนไร้การศึกษาก็เป็นได้

 

 

จากประสบการณ์ในการฟังเรื่องเล่าต่างๆจากเพื่อนๆและญาติๆ ทำให้ตูนคิดว่า ถึงแม้ว่าเราอาจจะเป็นคนที่ขี้เกรงใจ แต่อย่างน้อย เวลาพูดไป คนที่เสียใจก็จะมีแค่เราคนเดียว ดีกว่าพูดตรงๆแรงๆไปแล้วทำให้มีคนเสียใจมากกว่าหนึ่ง จุดนี้มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องนัก แต่ตูนคิดว่า วิธีนี้เป็นวิธีที่เหมาะสมกับตูนที่สุดแ้ล้ว ซึ่งตูนอาจจะต้องปรับการพูดให้ตรง และชัดเจนขึ้น

 

 

 

คำว่า "เกรงใจ" สำหรับตูน ไม่ใช่การเฟค เพียงแต่เป็นการพูดเรื่องจริง ที่ประนีประนอมผู้ฟังมากที่สุด  

 

 

 

 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ทุกอย่างที่เอ่ยมาข้างต้นเป็นเพียงความคิดเห็นของตูนเท่านั้นค่ะ :D 

 

Comment

Comment:

Tweet

สบายใจที่สุดแล้วล่ะค่ะ มาระบายในบล็อค
อีกอย่าง จะได้รู้ความคิดเห็นของคนอื่นๆด้วย

แต่ตูนก็แอบคิดเหมือนกันนะคะ
อย่างน้อยเราก็ต้องคุมมาดของเราด้วย

^____________^ big smile

#2 By LMLP on 2010-06-02 17:31

ชอบมาระบายในบล็อกเหมือนกันเลย ๕๕๕+

มันก็อยู่ที่ช่วงเวลาและโอกาสน่ะ ว่าสถานการณ์รอบข้างเป็นไงบ้าง...

ก็เห็นด้วยนะ สำหรับการพูดแบบประนีประนอม เราก็ยิงเข้าประเด็นอ้อมๆ ก็ได้ ไม่ต้องยิงตรง และไม่ต้องเงียบไว้ด้วย

การพูดแบบอ้อมๆ นี่แหละ มักใช้ได้ดีกว่าการพูดตรง แต่การพูดตรงควรสงวนเอาไว้เป็นบางกรณี เราต้องคุมมาดของเราให้อยู่นะ คนจะได้เกรงใจเราบ้าง...
confused smile confused smile confused smile

Hot! Hot! Hot!

#1 By Untitled_666 on 2010-06-02 00:04